fbpx

Loslaten, hoe doe je dat? 3 tips!

In deze blog geven we je 3 tips om dingen los te laten

Loslaten. Daar worstel ik al mijn hele leven mee. Ik vind het verdomde moeilijk om mensen, meningen of gebeurtenissen achter me te laten. Als kind kon ik al weken buikpijn hebben als een vriendinnetje ervoor koos om met een ander te spelen of als mijn juffrouw me straf gaf. En als ik ruzie had met mijn moeder kon ik niet naar school gaan voor het weer goed was, anders was ik de hele dag verdrietig. Dan stapte ik eerst stoer op de fiets, maar rende ik toch weer huilend naar binnen om een knuffel te halen. Toen ik ouder werd groeide ik hier niet bepaald overheen. Sterker nog, het werd erger. Als ik moest loslaten bleef ik hangen in verdriet en veroordelende gedachten over wat ik anders had moeten doen. Waarom overkwam dit me toch? En hoe had ik het kunnen voorkomen? Denk aan: ‘Als ik leukere kleren had gedragen was hij vast niet bij me weggegaan’ en ‘Als ik mijn mening had durven geven tijdens het teamoverleg had ik die uitdagende casus op het werk wel gekregen’. Daar schoot ik natuurlijk niks mee op. Het maakte me ongelukkig.

Herkenbaar?

Lang dacht ik dat loslaten iets is wat ik gewoon niet kan. Dat ik nu eenmaal een persoon ben die zichzelf verliest in emoties en vastklampt aan mensen en situaties. Gelukkig bewees ik mezelf de afgelopen twee jaar het tegendeel. Ik werd stukken beter in loslaten en ik geloof dat jij dit ook kan. En dat deze skill essentieel is voor een fijne levensstijl. Als je niet goed kan loslaten, blijf je hangen in het verleden en is genieten van het nu en bouwen aan je toekomst lastig. Ook zorgt het ervoor dat je destructieve gedragspatronen blijft herhalen. Ik deel mijn drie belangrijkste tips graag met jou in deze blog. Maar eerst een stukje psychologische verdieping: waarom vinden we loslaten toch zo lastig?

Waarom vinden we loslaten moeilijk?

Loslaten is lastig omdat we vaak iets fijns verliezen, dit simpelweg pijn doet én omdat het ons veilige wereldbeeld aantast. 

Laten we checken hoe dit precies zit. Daarvoor moeten we eerst terug naar de basis: waarom doen wij mensen wat we doen? Kort door de bocht zijn we continu bezig met het vermijden van pijn en het krijgen van een fijn gevoel. Dit zijn hele basale behoeften die ons vroeger hielpen overleven en zo onderdeel werden van ons DNA. Daarom sturen ze ons gedrag nu nog steeds. We vermijden ongelukken, confrontaties en ziekten omdat ze pijn doen en we eten, slapen en sexen omdat we ons dan fijn voelen. Zulke behoeften vervullen lukt ons alleen als we snappen hoe de wereld om ons heen werkt. Dat we aangereden worden als we door rood lopen bijvoorbeeld. Of dat we een partner aan de haak slaan als we ons mooi kleden. Weten hoe de wereld in elkaar steekt geeft een gevoel van zekerheid (dan red ik me wel) en is daarom erg belangrijk voor ons.

Terug naar loslaten. Dit draait niet alleen om de directe pijn die je voelt omdat je een fijn persoon of fijne gevoelens kwijtraakt, zoals ochtendknuffels van je (nu ex-)vriend waardoor je je geliefd voelde, die magische plek op Bali waar je compleet relaxed was of een uitdagende baan die je trots maakte. 

Het gaat ook om de onzekerheid die ontstaat omdat diepgewortelde overtuigingen over hoe jij en de wereld in elkaar zitten onwaar blijken. Als je relatie stukloopt op je 29e kan dat bijvoorbeeld het idee onderuithalen dat je op je 30e gesetteld zal en moet zijn. En als je een burn-out krijgt wanneer je na jaren ploeteren eindelijk die topbaan binnensleept, is dat misschien in strijd met je overtuiging dat zo’n functie je eindelijk gelukkig zou maken. 

Dat overtuigingen een grote rol spelen maakt ook dat we het niet alleen lastig vinden om los te laten wat fijn is, maar soms ook wat vervelend is. Denk aan kritiek van een kennis op je carriéreswitch: ‘Ga jij nu iets met kleding doen? Wat zonde, daar ben je veel te slim voor!’. Zo’n opmerking schaadt de fijne overtuiging dat je ervoor kan zorgen dat iedereen jou en wat je doet leuk gaat vinden.

Dus ik ben niet goed genoeg?

Het valt je misschien op dat veel voorbeelden die ik noem gaan over sociale situaties, over afwijzing en het loslaten daarvan. Daar hebben we namelijk vaak het meeste moeite mee. Waarom? Afwijzing is een van de meest pijnlijke ervaringen voor ons mensen. Als je hersengolven monitort van mensen die tijdens een spelletje buitengesloten worden, zie je activiteit in dezelfde gebieden als wanneer mensen fysieke pijn hebben. Afwijzing kan dus hetzelfde voelen als een been breken. Maar ook bij deze pijn spelen overtuigingen een enorme rol. Als we worden afgewezen, haalt dit ons zelfbeeld overhoop. Het fijne idee dat we waardevol zijn voor anderen en de wereld. Dat we goed genoeg zijn. Dat we iets betekenen. Er is maar weinig pijnlijker dan het gevoel dat je nutteloos bent. 

Loslaten draait dus om de situatie (break-up, kritiek, ontslag) maar nog veel meer om jouw gedachten rondom die situatie (‘Ik ben niks waard, dus ik blijf altijd alleen’, ‘Ik vind nooit een baan die me gelukkig maakt’). Dat klinkt misschien ingewikkeld, maar is eigenlijk heel fijn. Je kan namelijk niet voorkomen dat je mensen en gebeurtenissen moet loslaten. Dat is het leven. Maar je kan wel wat doen aan de manier waarop je hiernaar kijkt: je mindset!

3 tips voor loslaten

1. Zoek een positieve betekenis

Moeilijke gebeurtenissen een positieve betekenis geven helpt enorm bij loslaten. De pijn die je voelt ontstaat namelijk vooral door het verhaal wat jij ervan maakt in je hoofd, zoals we net bespraken. Ik wil je graag uitnodigen om op een andere manier te kijken naar de hobbels in je leven. Je kan denken: ‘Waarom overkomt dit mij?’ Maar je kan ook denken: ‘Wat leert dit mij?’ 

Ik ontdekte bijvoorbeeld dat ik stiekem de overtuiging had dat alle relaties die ik aanga voor altijd moeten duren. Dat dit het doel is en ze anders nutteloos zijn. Inmiddels zie ik dit anders. Nu bekijk ik relaties als connecties die je op dat specifieke moment in je leven helpen om verder te komen en die standhouden zolang het jou en de ander blij maakt. Hierdoor kan ik ook kortere relaties waarderen en break-ups een plekje geven: ze waren waardevol moment, maar niet voor altijd. En dat is dus heel normaal. 

Wat leerde jij van de mensen en situaties die je moest loslaten? Wat brachten ze je? Waar ben je dankbaar voor?

2. Stop met vechten en geef je emoties de ruimte 

Als je positiever kijkt naar wat je verliest doet loslaten minder (lang) zeer, maar het blijft pijnlijk. Er is helaas maar één manier om daar goed mee om te gaan: er doorheen gaan. Het voelen. Ermee zijn. Vechten tegen emoties werkt niet. Daar worden ze alleen maar erger van, want zo ontstaan nog meer frustraties en veroordelende gedachten die pijn doen en energie kosten (‘Ik mag dit niet voelen’, ‘Ik ben zwak’, etc.). 

Shortcuts bestaan helaas niet. Als je emoties wegstopt komen ze vroeg of laat weer bovendrijven. Wanneer je even alleen bent bijvoorbeeld en er geen prikkels zijn om je af te leiden. Of als je in een nieuwe relatie stapt en je date de onzekerheid triggert die jij al zo lang probeert te vermijden. Dat wil je niet, want de confrontatie met onverwerkte emoties kan vervelende gevolgen hebben. Dat je de benen neemt terwijl je nieuwe partner een geweldige match is bijvoorbeeld. 

Als je direct met je emoties dealt, voorkom je een vicieuze cirkel van destructieve gedragspatronen. Toch is het toelaten van pijn, onzekerheid en verdriet voor veel mensen lastig (logisch als je naar de drijfveren kijkt die we in het begin bespraken). Ik vind het zelf ook retemoeilijk, maar merk dat ik met sprongen vooruit ga nu ik de volgende tips toepas:

  • Herinner jezelf eraan dat moeilijke emoties weer voorbij gaan. Onbewust zijn we vaak bang dat we in negativiteit blijven hangen, maar dat is niet zo. Je stopt wel weer met huilen. Je gaat je weer beter voelen. Kijk maar eens terug op je leven. Er waren vast momenten waarop je dacht dat de zon nooit meer ging schijnen. Was dat ook echt zo? Of waaide het over? Na regen komt zonneschijn. Altijd.
  • Schrijf op of spreek waar je bang voor bent en wat je voelt. Zo kun je gedachten toetsen (zijn deze angsten realistisch?) en worden gevoelens minder heftig. 
  • Focus op je lichaam: waar doet het zeer? Dit maakt je gevoel tastbaar en geeft je de mogelijkheid om er wat aan te doen. Heb je buikpijn? Leg je hand of een warme kruik op je buik. Doet je nek zeer? Ga lekker liggen met een kussen onder je nek.
  • Maak op een rustig moment een lijstje met dingen die jou helpen om je fijn te voelen. Een wandeling bijvoorbeeld. Of een warme kop thee. Als je overdonderd wordt door emoties kan je bewust de ruimte nemen om ze toe te laten, maar er ook weer uitstappen door iets op je lijstje te doen. 

3. Accepteer dat controle een illusie is en stel je verwachtingen bij

Tot slot helpt het enorm als je beseft en accepteert dat jij veel minder controle hebt over anderen en de wereld om je heen dan je stiekem denkt. Verwachten dat je ervoor kan zorgen dat iedereen je leuk vindt, dat je krijgt wat je verdient en dat je je altijd blij voelt is vragen om pijn. Kan je deze bijstellen?

Dat je dit denkt is trouwens heel logisch. We leren namelijk dat alles maakbaar is als we opgroeien. Dat we krijgen wat we willen als we daar maar hard genoeg voor werken. Dat relaties voor altijd horen te zijn en ‘goede mensen’ een happy end krijgen (hoi Disney films). Helaas is dit een illusie. Wij, anderen en de wereld om ons heen veranderen continu en alles is eindig. Daar heb je geen grip op. Als we iets fijns verliezen of kritiek krijgen is dat dus lang niet altijd onze eigen schuld. Er is geen sprake van falen. Dit is gewoon hoe het leven werkt. 

Ik wil wel, maar ik kan dit echt niet

Denk je nu na het lezen van deze tips: ‘Ik wil dit zo graag proberen, maar ik kan gewoon écht niet loslaten’? Vraag je dan eens af wat vasthouden je tot nu toe heeft gebracht.  Hielp dit je vooruit of juist niet? Zorgde het ervoor dat je leuke dingen kon doen en mooie nieuwe relaties aan kon gaan of liep je juist veel mis? Voelde dit goed of was het vaak pijnlijk en moeizaam? Vasthouden lijkt vaak makkelijker dan loslaten, maar dit kost ons (onbewust) ook – vaak zelfs meer – energie. 

Wat zou er gebeuren als je al die energie steekt in oefenen met loslaten, stap voor stap? Hoe zou je leven er dan uitzien? 

 “If you’ve been strong enough to hold that pain in your body for this long, you are definately strong enough to let go”

Je bent het waard!

5 1 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Dit vind je vast ook leuk:

informatie en inspiratie
betreffende voeding

informatie en inspiratie
betreffende mindset

informatie en inspiratie
betreffende training

onze podcast serie

informatie en inspiratie
betreffende voeding

informatie en inspiratie
betreffende mindset

informatie en inspiratie
betreffende training

onze podcast serie

0
Zou graag je gedachten willen weten, s.v.p. laat een reactie achter.x
()
x